Nazwą "szarańcza" określa się kilka gatunków dużych owadów z nadro-dziny szarańczaków, charakteryzujących się krótkimi czułkami. Od świerszczy i pasikoników różnią się one także sposobem życia. Czasem bowiem są nieszkodliwymi owadami, żyjącymi i żywiącymi się osobno, kiedy indziej zaś gromadzą się w wielkie chmary i niszczą w miejscach żerowania wszystkie rośliny uprawne (tzw. szarańcza wędrowna). Od dawna uczeni usiłują dociec przyczyny przeobrażania się nieszkodliwych owadów w groźną plagę, ale do dziś nie zdołali w pełni wyjaśnić tej zagadki. Przypuszcza się, że jeśli liczba pojedynczych osobników jest zbyt duża, następuje nadmierne uszczuplenie szaty roślinnej i owady zostają pozbawione naturalnego cienia. Pod wpływem palącego słońca przybierają jaskrawą barwę, co pozwala im łatwiej się dostrzec. To z kolei zdaje się pobudzać je do łączenia się w grupy, które zaczynają intensywnie poszukiwać pokarmu - rozrastają się ich mięśnie, zmienia kształt. W rezultacie powstają groźne chmary szkodników.
konferencje fabulous breasts biust krzesła biurowe